Vol goede moed begonnen we aan de uitwedstrijd tegen nummer twee DOSC in Den Dolder. Er werd hard gewerkt en verdedigend organisatorisch zat het goed in elkaar. Daartegenover staat dat DEV ondanks behoorlijk wat balbezit nauwelijks tot een uitgespeelde kans kwam. Ik had het kleinste opschrijfboekje voor deze wedstrijd meegenomen en nog was het meer dan genoeg om de aanvallende acties van DEV te beschrijven. Een schot hebben we gezien van Brian Barkey tegen de buitenkant van de paal en dat was het. Mag ik dan wat van de scheids van vandaag zeggen? Mart Smeets antwoordde dan: "Ja dat mag ik zeggen". In die eerste helft was de man bijzonder coulant bij een aantal zware overtredingen en in de tweede helft realiseerde hij zich plotseling dat hij gele en rode kaarten in zijn zak had. Aan de kant kun je niet altijd horen wat er gezegd werd, maar dat hij uiteindelijk invloed had op het eindresultaat staat als een paal boven water..Het wegzenden van....... met een tweede gele kaart leek nergens op. Bij een vrije trap ten gunste van DOSC had de DEV speler niet eens de tijd om afstand te nemen. Toch trok hij de tweede gele. Daarna was de organisatie van DEV met een man minder even zoek en daar profiteerde de thuisclub goed van. In twee minuten na rust lagen er al twee bij ons in.Ik weet niet of wij notities maken van de gegeven gele kaarten, maar ik denk dat we dicht tegen een record aanzaten Bekkie dicht zou ik zeggen, maar gebeurde er dan zoveel vreselijks? Thijs Aalbertsen stopte nog een penalty ook weer vrij makkelijk gegeven.Als ik de prestaties samenvat van de onzen in deze wedstrijd stel ik vast dat het verdedigend voldoende is , maar dat we aanvallend te weinig hebben gezien van de samenwerking tussen de voorwaartsen en het middenveld. Dat had niet alleen te maken met begrip, maar voor een enkeling met groene zeep aan de schoenen.