• Voor het eerst in 2026 weer eens een pot voetbal en ook nog in voortreffelijk voetbalweer; het voelt alsof we van de winter meteen zijn overgegaan naar de lente. Iedereen had er ook weer zin in hoe leuk de sportschool en het zaalvoetbal ook waren geweest.
    Verder hadden we onze tijd nuttig besteed met een wat meer diepgaande tactische bespreking naar aanleiding van de uitvraag die we hadden gedaan bij de jongens over hun voorkeurspositie op het veld. Tel daarbij op de individuele gespreksronden die we weer met de spelers doen en je krijgt ook een wat meer rationele- en overwogen blik op het spelletje en de ontwikkeling van het team.
    Dan is het extra fijn als je daar op het veld toch al het één en ander van terugziet. Wij moeten het in die sterke hoofdklasse hebben van een goed en compact spelend team dat vanuit de afspraken kan voetballen. In die zin was het vandaag een mooi begin tegen onze club-broeders van de 15-2. Waarbij de 14-1 wel veel beter uit de startblokken kwam eerlijk gezegd. Dat maakte dat de 15-1 er in het begin nauwelijks aan te pas kwam. Dat wij daar veel meer van hadden moeten profiteren lijdt geen twijfel. Maar waar we achter echt helemaal niets weggaven, was er op de helft van de tegenstander toch vaak spraken van compleet onnodig balverlies waardoor het aantal echte doelpogingen te beperkt bleef.
    Er moest een standaard situatie – een corner – aan te pas komen om de score te openen. Sjoerd was daarbij alert om van dichtbij de 1-0 te maken.
    Daarna bleef de 14-1 de bovenliggende partij. Met hier en daar ook een kans of kansje waaronder een kunststukje van Tieme met een soort artistieke hakbal en een grote kans van eerst Victor (hard schot) en daarna Mats (volley net naast). Mats was ook betrokken bij de bal die er uiteindelijk wel in ging: een kant van hem deze keer en berend die hem er zo’n beetje in kon blazen: 2-0. Wat verder opviel is dat het verschil in jaargang totaal niet in de weg zat om de duels aan te gaan. Iets om te onthouden voor de tegenstanders die nog komen gaan.
    Tweede helft begon in eerste instantie met hetzelfde beeld – met onder meer een schot van Mats die de keeper pakte – maar je zag hoe de 15-2 wel wat beter in de wedstrijd kwam.
    Na toch wat onbenullig balverlies op het middenveld reageerde zij met een bliksemsnelle counter en een mooie goal over Boudewijn heen: 2-1.
    Toch bleef ons team heel redelijk voetballen – bij vlagen zelfs met mooi voetbal zoals bij die fraaie aanval door de as met een pass van Jeroen op Mats op David.
    Toch was het de 15-1 die langszij kwam met een mooie vrije trap die in eerste instantie nog door Boudewijn werd gekeerd maar waarbij onze verdediging minder alert was op de rebound dan hun spits. 2-2 dus…
    En ook nu zagen we geen hangende koppies of ook maar het kleinste teken van wanhoop: het team bleef mentaal prima op de been, al moest er af en toe even extra worden gecoacht op de afspraken. Die behelsde bijvoorbeeld hoe we druk willen zetten. Ole gaf daar een goed voorbeeld van door de keeper in verlegenheid te brengen een fout te maken waar David goed van profiteerde. Fijn om David ook weer eens een goal te zien maken: 3-2
    Het slotakkoord was er voor Stan S. die in de diepte werd weggestuurd-, met een mooie beweging zijn tegenstander het bos in stuurde en met zijn machtige rechter de 4-2 binnen joeg.
    Meteen daarop het fluitsignaal en zo was de winst binnen. Dat geeft de burger weer moed. Minpuntje: door een communicatiefout konden we onze vriend Mesuthan niet meer bereiken om ook mee te spelen. Dat maken we nog met hem goed.