• Voor de vierde keer dit jaar reisden we naar Culemborg voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Focus ’07. Alle drie de voorgaande keren gingen verloren al was de laatste – ook een ‘amistoso’ – geen slechte wedstrijd van onze kant.
    Er zaten ook wel wat raakvlakjes met die laatste pot in maart. In die zin dat ook vandaag DEV echt slecht begon maar zich na het eerste zelfgemaakte doelpunt meteen oprichtte om uiteindelijk ook de toon te zetten.
    Maar dat wisten we nog niet tot de 8e minuut toen ons voetbal zo waardeloos was dat het Jos deed uitroepen: “Als we zo gaan spelen kunnen we net zo goed meteen naar huis gaan…”. Geen drie passen naar dezelfde kleur-, totaal geen druk-, dekken op afstand. Vragen om een tegentreffer en dat gebeurde dus ook: 7e minuut en 1-0.
    Wat fijn om dat Sjoerd meteen het toverstokje wist te vinden om de boel om te buigen: een diepe pass van achteruit op de snelle Stan S. en boem: nog binnen een minuut gelijk. Een gelijke stand en een flinke boost voor het zelfvertrouwen van het soort: ‘het kan dus wel!’.
    Je zag hoe het team met veel meer overtuiging begon te spelen, ook als de tegenstander aan de bal was. Zo zorgde adequaat druk zetten van Victor ervoor dat Focus fouten ging maken waardoor Stan zijn tweede kon maken.
    DEV bleef op zoek gaan naar de volgende treffer.
    Maar die viel pas na de ingelaste drinkpauze toen Tieme een prachtige bal tussendoor gaf aan Stan die hem prachtig aannam en de 1-3 kon aantekenen. Een hattrick en een loepzuivere ook nog!
    Achterin bewaakten Silvijn en Sjoerd het fort met Jorrit en Olivier naast hen en Boudewijn als keeper. Later loste David Silvijn af en Stan U. Olivier. De verdediging stond niet helemaal vlekkeloos - de nul werd immers niet gehouden maar was solide genoeg om het aanvallende spel te ondersteunen. En een klein maar mooi wapenfeit: de tegenstander werd door goed mee te stappen eindelijk eens een keer buitenspel gezet! We hadden er zo vaak op gecoacht vanaf de kant en ik begreep eigenlijk ook wel dat de jongens zo vaak de verleiding om achteruit te lopen niet konden weerstaan, gelet op onze niet al te florissante resultaten... Mooi dat zoiets er dan een keertje uitkomt.
    Op het middenveld begonnen we met Mats, Tieme en Ole. Een middenveld met de ‘punt naar voren’ zoals dat zo mooi heet waar later ook Tom en Silvijn kwamen te spelen. Aanvallende aspiraties genoeg met de nodige creativiteit zoals Tieme al had laten zien met die derde goal. Tieme die zijn goede spel ook beloonde met een mooi schot vanaf de rand zestien voor de 1-4. Daarna nog een kans van Berend en kort daarop van Tom die de keeper echter niet konden verschalken.
    Boudewijn die voor de goal van Tieme nog een fraaie redding had verslikte zich daarna in een afstandsschot van de bezoekers waardoor het kort voor rust nog 2-4 werd.
    Na de rust was het echter DEV die vol voor de winst bleef gaan: een aanval op de as van Mats naar Tieme naar Stan bracht de 2-5 op het bord.
    Dan was het even belangrijk dat Focus niet meteen kon aansluiten toen er geknoeid werd in onze verdediging en Sjoerd op de lijn redding moest brengen. Wat wel tot gevolg had de hoop weer in Culemborgse harten terug was gekomen en DEV na een moment van verslapping toe moest staan dat het toch nog 3-5 kon worden.
    De genadeslag kwam gelukkig kort daarop toen DEV het – vond ik – mooiste doelpunt van de dag maakte: geen diepe bal op snelheid deze keer, maar via een aantal schijven over de rechterflank van de voet van Hugo die het overzicht had de bal terug te leggen op de inkomende Stan die zijn vijfde(!) maakte voor de 3-6. Bijna zag hij kans om een dubbele hattrick aan te tekenen met een actie voor het doel waar niks mis mee was – behalve dat hij net door de keeper werd weggetikt.
    Bij ons had Victor in dit laatste kwart de handschoenen van Boudewijn overgenomen, een geste die we hem hadden gemaakt omdat Victor mogelijk zelf ook een DEV doel wil gaan verdedigen. Hij kon meteen aan de bak toen hij een schot van afstand net uit de hoek kon springen.
    En zo bleef het 3-6.
    Een heerlijke en verdiende overwinning met voetbal van een dusdanig niveau dat je je vragen gaat stellen over de laatste plek op de ranglijst waar we uiteindelijk zijn geëindigd.
    We hebben het beste duidelijk bewaart voor het laatst!

    Enfin: het voelt toch goed om het zo met z’n allen af te sluiten. Jammer dat Jeroen er vandaag niet bij kon zijn met buikklachten. Beterschap kerel!