Wat een flut wedstrijd was het vandaag. Een wedstrijd met zo weinig lichtpuntjes van onze kant dat ik ze zo maar even snel op noem, opdat we ze niet vergeten en daarna de rest van de wedstrijd maar gauw vergeten stel ik voor.
De pluspuntjes:
- De scheidsrechter (de vader van Stan U. ) was heel goed; leidde de wedstrijd welhaast onzichtbaar
- Hugo deed het de eerste tien minuten goed op rechtsbuiten (ondanks dat hij van tevoren wat reserve had om op die positie te spelen)
- Olivier liet op bepaalde momenten zien hoe belangrijk hij in de verdediging is
- Sven van de 14-2 verving Boudewijn als keeper en behoedde ons voor een stand in de dubbele cijfers
- Eén enkele kans hadden we (…ok… twee als ik door een roze bril kijk) – die van Stan S.: een bal net van de lijn gehaald
- Sjoerd een paar momenten waarop hij een wedstrijdmentaliteit liet zien
Dat waren ze ben ik bang.
Al moet ik wel zeggen dat we tegen een sterke tegenstander speelde waarin met name de spits uitblonk. Maar het was zo’n wedstrijd waarin zo’n beetje alles mislukte en waarin je zodanig met huid en haar wordt opgevroten dat je op een gegeven moment alleen nog maar hoopt dat er voor het einde wordt gefloten.
En toch wel onverwacht na een week waarin de jongens goed getraind hadden en we mooie één-op-één gesprekjes hadden gevoerd.
Als gezegd: de wedstrijd van vandaag maar snel vergeten en doorbouwen op de trainingsweek ervoor.