• Een koude gure wind blies in de lengte over het hoofdveld van Focus ’07. Onze wissels zaten diep gedoken in de dugout met hun jassen als dekentjes over zich heen. Niettemin was de start van de wedstrijd wel om warm van te worden. Er werd door de onzen domweg goed voetbal gespeeld. Rustig ging de bal van voet naar voet-, er was de nodige beweging en er zat veel rust in de ploeg. In de eerste minuten al een grote kans voor de mee opgekomen Tieme na een corner. Kort daarna een mooie aanval over de rechterkant waar een gave voorzet van Hugo als een echte spits werd afgerond door Mats. En zo maakten we eindelijk weer eens een doelpunt. Wat heet: … stonden we zelfs op voorsprong!
    Lang konden we echter niet genieten van die weelde. Na een corner aan de andere kant schoot een Culemborger de bal in het dak van het doel – onbereikbaar voor onze Boudewijn.
    Dat deed toch iets met het zelfvertrouwen dat na al die forse nederlagen van de laatste tijd toch al niet heel hoog is natuurlijk. Een ongelukje in de 20ste minuut maakte het nog erger: een onnodige - maar wel terechte – penalty zette Focus op 2-1.
    Daarna zakte het voetbal helaas verder in. De rust aan de bal was het eerste slachtoffer. Ballen werden snel verspeeld en blind uitgeleverd aan de tegenstander.
    In de tweede helft knapte het spel niet verder op. DEV had moeite de taken die horen bij de afgesproken tactiek (één op één druk zetten) goed uit te voeren. Spelers liepen soms te zoeken en zwerven op het veld. Maar wat toch vooral parten speelde was de duelkracht. We trainen er veel op, maar dit is gewoon iets van de lange adem ben ik bang. Tsja…. eindstand 5-1…

    Het klinkt misschien gek dat ik dat vanuit het trainerskamp zeg maar misschien dat het in het licht van de ontwikkeling ook helemaal niet erg om eens een verdiepinkje lager te gaan voetballen. Dan kan je je van daaruit weer de weg omhoog voetballen.
    En in het kader van ‘waarderend onderzoek’ pakken we gewoon die eerste tien minuten mee stel ik voor.