• De eerste wedstrijd weer na de krokusvakantie. Die voor een niet onaanzienlijk smaldeel van ons team ook een ski vakantie kon worden genoemd en waarbij wij als coaches toch altijd blij zijn wanneer dat niet heeft geleid tot breuken, knie blessures of andere wintersport gerelateerde narigheid…. Waarbij met name de woensdag heel aardig getraind was waarin met name de felheid en bereidheid te duelleren in het oog sprong, waarvoor ik de boys nota bene nog expliciet gecomplimenteerd heb.
    Laat nou net dat stukje echt een heel zwak element van ons eerste kwartier van de wedstrijd zijn. Onbegrijpelijk hoe met name het middenveld van DEV werd overlopen. Tegenspoed kon niet uitblijven. Werd de eerste goal van Sporting nog afgekeurd wegens buitenspel; na zes minuten kon Boudewijn alsnog vissen.
    Daarna herpakte ons team zich toch en kwam er in de 15e minuut een grote kans na een puike voorzet van Victor vanaf rechts-, Mats die goed naar de eerste paal was gelopen maar diens artistieke hakje achter het standbeen net zag mislukken. Sowieso nam de druk van DEV wel iets toe naar het rustsignaal toe.

    Wat in de tweede helft ook toenam was de sterkte van de wind die inmiddels uiteraard tegenwind was geworden. Wind waar wij in het eerste bedrijf niet echt van hadden geprofiteerd. Maar misschien had die aanwakkering er ook mee te maken maar het begon vanaf dat moment ook blessures en ongemakken regenen. Olivier eruit met de afdruk van een paar noppen op zijn been. Mesuthan met buikpijn stilletjes op de bank. Silvijn in een later stadium eruit en hetzelfde gold voor de al niet fit begonnen Stan U. De goed spelende- en hard werkende David – toch een revelatie in de achterste linie – zat er tegen het einde ook doorheen en moest ook gewisseld worden. Dan lijken de zes wissels waar je mee van huis ging ineens toch niet zo veel meer.
    En hoewel DEV in die tweede helft een (letterlijk-)kansloze partij speelde waren er wel meer die hard bleven werken. Ik noem er één die er vandaag toch wel tussenuit sprong vonden wij en dat was Ole. Brutaal en met zelfvertrouwen en met een Zidane draai op de koop toe die een beter vervolg had verdiend.
    Uiteindelijk toch weer een verliespartij: 4-0.
    En het wordt enigszins eentonig maar we kunnen twee constanten benoemen: één: de inzet en de opkomst blijven onverminderd hoog. En twee: de kwaliteit van het voetbal moet echt beter.
    Onverstoorbaar hard blijven werken is dus het devies.