• Het in de zomer aangelegde hoofdveld –verantwoord bestrooid met kurk in plaats van rubbergranulaat – moest nog met een officiële wedstrijd worden ingewijd en die eer viel te beurt aan onze eigen JO14-1. Tegenstander was hekkensluiter VVZA en dus was alle aanleiding om voor de overwinning te gaan. Met een redelijke oefenpot op maandag in de benen en een wat ongeconcentreerde training op woensdag maar wel met een groep die we op deze mooie ochtend met enig elan het veld op zagen lopen. Een uitgedund team, dat wel met Jorrit ziek thuis (beterschap!) en Tieme en Stan U met blessures. Tel daarbij op dat ook Jeroen uiteindelijk de hele wedstrijd met een beenblessure vanaf de bank moest toekijken en een paar anderen die al hadden aangegeven ook niet helemaal okselfris te zijn en je begrijpt dat het ons ook niet had verbaasd als we in de wedstrijd met één of meer spelers minder waren komen te staan.

    Zoals verwacht was het van meet af aan DEV dat het spel maakte. Met veel balbezit en gehoor gevend aan onze oproep de duels scherp en slim aan te gaan. Olivier liet weten dat hij die boodschap goed gehoord had en ging in de loop van de wedstrijd nadrukkelijk op zoek naar de grenzen van zijn comfort zone. Sjoerd en Silvijn als centraal duo steeds meer – al helemaal in de tweede helft – sterk aan de bal en goed lopend in de ruimtes die VVZA open liet. Dan te bedenken dat Silvijn één van diegenen was die zich niet helemaal lekker voelde, maar in feite steeds beter ging spelen naarmate de wedstrijd vorderde. Tom door de personele omstandigheden weer een linie gezakt ten opzichte van maandag en dat was maar goed ook want zo kon hij de snelle buitenspeler op zijn rechterflank telkens te vlug af zijn.
    Dan het middenveld: Berend, Hugo en Ole die een hele wedstrijd die linie bemensten hadden een prima ochtend waarin zij in hoge mate een bijdrage leverden aan de rust die het elftal aan de dag legde. En voorin Victor op rechts die steeds beter begreep hoe hij ruimte kon maken door bij balbezit juist van de bal af te bewegen en daardoor ook de nodige kansen creëren. Hij werd vervangen door Mats die met veel energie inviel, zoveel dat hij het ook regelmatig aan de stok kreeg met zijn directe tegenstander... En Stan S die – nadat onder andere Berend al een grote kans had gehad – zijn kans schoon zag om al in de eerste helft drie goals van grote schoonheid te produceren. Een zuivere hattrick dus. Boudewijn had in deze wedstrijd niet heel veel te doen en dat is voor een keeper altijd link want er komt altijd zo’n moment dat je er even wel moet staan en dat kwam eigenlijk al in de eerste helft toen hij op tijd zijn goal uitkwam om met een sliding over de kurken korrels een doorgebroken speler van de bal te houden.
    David vond ik in de eerste helft nog wat minder zichtbaar maar die had zijn moment bewaart voor de tweede helft waar hij een magnifieke assist gaf op Ole die als een spits voor zijn man kwam en zo de 4-0 binnen prikte.
    Na dat moment ontstond er een fase waarin de spelers toch wel een beetje ten prooi vielen aan de verlokkingen voor eigen succes te gaan en daardoor het simpele en gedegen voetbal wel wat achterwege begonnen te laten. Ook wel begrijpelijk als je zo oppermachtig bent en de winst al in handen hebt. Maar had de ploeg blijven voetballen dan had het zomaar de dubbele cijfers in gekund. Nu kwam er nog een toegift doordat de keeper – die toch veel had gepakt in die tweede helft – een vrije trap van Silvijn door zijn handen liet glippen voor de eindstand: 5-0.

    Al met al een wedstrijd om met plezier op terug te kijken en veel goede punten om vast te houden voor het vervolg. Dat vervolg is komende week met een uitwedstrijd tegen Nieuwland waar ons toch ook kansen moeten worden toegedicht. Eerst maar weer eens lekker en geconcentreerd met elkaar trainen.