• Jonathan thuis vandaag met de goede eerste tien minuten van de wedstrijd tegen Focus nog in gedachten en goede trainingsarbeid van de afgelopen week stonden de bakens goed om eindelijk eens punten te pakken. Zestien fitte spelers, dus een volle bank en als enige minpuntje een kaduuk scorebord.
    Ook deze wedstrijd begon DEV goed, met meteen in de 4e minuut al een vloeiende aanval over rechts waarbij Stan S. slim op de rand zestien bleef hangen om de voorzet in ontvangst te nemen en af te ronden: 1-0. David was naast hem begonnen in de spits en Victor op rechtsbuiten die goed en fel uit de startblokken was gekomen.
    Toch dreigde we de voorsprong alweer snel uit handen te geven toen Boudewijn toch wel onnodig een penalty veroorzaakte…maar die ook zelf wist te stoppen.
    Achterin een wakkere verdediging met een wakkere Stan U-, Tieme en Sjoerd centraal en Tom – die zijn kwaliteiten als pitbull hard nodig had om de gevaarlijkste tegenstander bij Jonathan voorin onschadelijk te maken. Middenveld begon met Hugo, Silvijn en Jeroen, een linie met twee pechvogels waarbij Hugo er zelfs in de eerste helft al af moest met een blessure en Silvijn datzelfde lot overkwam in de tweede helft. Ook Olivier moest er overigens in de tweede helft met een gekwetste knie vanaf nadat hij Tieme op bekwame wijze had vervangen in het centrum achterin (Tieme zelf doorgeschoven naar het middenveld waar hij het ook goed deed).
    Al met al drie geblesseerden in één wedstrijd, toch wel fijn dus die vijf wissels.
    En laat me dan meteen maar de andere spelers bespreken: Jorrit die de zware taak had de gevaarlijk rechtsbuiten in toom te houden toen Tom gewisseld was. Ole die op rechtsbuiten kwam te spelen met de voor hem zo kenmerkende felheid, maar soms iets te veel de trechter in liep in plaats van de ruimte op de buitenkant te zoeken. En Mats die erin kwam op de spits positie – nog een grote kans kreeg op uitbouw van de score maar niet het geluk en de scherpte had van verleden week. En Berend die op het middenveld kwam te spelen op een moment dat Jonathan wel beter in de wedstrijd kwam te zitten.
    Maar even terug naar het wedstrijdverloop: In de 30ste minuut veroverde Stan S. de bal en verschalkte hij de keeper met een bekeken lobje: 2-0. Mogelijkheden om de score nog verder uit te bouwen waren er genoeg maar daar miste DEV toch het gogme en de meedogenloosheid om de tegenstander verder pijn te doen. Andersom slaagde Jonathan daar wel in: de gevaarlijke rechtsbuiten wist Boudewijn in de korte hoek te verrassen voor de 2-1.

    De tweede helft ging het toch een stukje moeizamer. Toch was het opnieuw Stan S. die een fout van de keeper afstrafte en de 3-1 wist te scoren voor zijn hattrick. Helaas alweer op de voet gevolgd door een tweede penalty – wegens duwen – die er deze keer wel inging en de bezoekers op de aansluitingstreffer bracht.
    En nu was het Jonathan die de mogelijkheden kreeg. Twee factoren werkten mogelijk mee dat zij het geluk niet aan hun zijde kregen. Ten eerste brachten ze zichzelf uit concentratie door een onophoudelijk gekwek, tegen elkaar, -tegen de scheidsrechter. Gedrag dat voor ons toch een reden zou zijn spelers te wisselen. En voor wie bijgelovig is: er zat een nogal uitgeblust hondje met een drabbig Jonathan vlaggetje om bij wijze van mascotte achter het hek, maar die keek steevast naar de wedstrijd op het andere veld. Misschien droeg dat ertoe aan bij dat ook die gigantische kans – Boudewijn in eerste instantie gered maar toen vanaf een meter voor het doel hoog over geschoten – in de slotfase mis ging. Engeltje op de lat – of in de paardenbak daarachter – net wat je wilt.
    Enfin: 3-2 gewonnen!
    Een wedstrijd met resultaat en een uitgelaten kleedkamer na afloop. Het werd ook wel eens tijd natuurlijk. Lekker genieten en maandag weer verder.