• Vandaag kreeg de O15-1 de kans om revanche te nemen op DOVO nadat de eerste wedstrijd van de eerste fase tegen de verhouding in was verloren. Dat was op 4 september en meteen de enige wedstrijd van dit team die op verlies uitdraaide. Twee-en-een-halve maand niet verloren; een prestatie op zichzelf. Deze wedstrijd bevestigde over het geheel wel dat onze aanname dat wij de betere ploeg hebben wel inderdaad. Alleen herinner ik me nog hoe we op die dag in september door de coach van de tegenpartij geprezen werden om de fitheid van het team. In deze wedstrijd leek de koek het laatste kwartier toch een beetje op te zijn, ondanks de appeltjes en snelle jelles tijdens de rust. Hadden we de hele wedstrijd zo op het veld gestaan als in die laatste fase dan had het wel eens op een deceptie uit kunnen lopen…
    Eerlijk gezegd was ook het begin nog niet echt overtuigend. Paar kansjes voor Emanuel en een waterval aan corners waar we eerlijk gezegd nog te weinig mee deden. Achterin wat slordigheden die ons deden herinneren hoe DOVO in die september wedstrijd had weten te scoren.
    Toch werd er ook hard gewerkt en viel in deze fase met name Niels op met sterk en soeverein spel. Het ging trouwens opvallend veel over rechts in die eerste helft waar DEV soms moeite had om uit de drukte daar te voetballen.
    Het spelbeeld begon te kantelen toen Emanuel met een perfecte pass de razendsnelle Jip wegstak die deze kans met een wonderschone knal wist te verzilveren: 0-1. Vanaf dat moment begon DEV wat prominenter de wedstrijd te dikteren. Maar ja….één doelpunt verschil… Het is en blijft wat mager natuurlijk. In de tweede helft bleef DEV de baas op het veld maar het duurde toch nog even voordat de marge verdubbeld werd. Super leuk was het dat het Pieter was die die goal voor zijn rekening nam. Pieter die ook nu weer keihard en met volle overgave werkte en dit doelpunt dus dubbel en dwars verdiend had. Via Jip en Maurits (weer terug na een teenbreuk!) nam hij de bal onberispelijk op zijn slof: 0-2.
    Daarna kwamen er nog kansen op meer: Marcus op de vuist van de keeper en Maurits op diens vingertoppen. Maar de koddigste gemiste kans was toch wel die van Bart. In een mooie aanval kwam Bart alleen voor de keeper te staan. Eigenlijk deed hij daar alles goed. Een mooi- elegant schot leek binnen te gaan maar raakte tot ieders verbazing de paal. De rebound kwam weer bij Bart terecht die nu voor een leeg doel stond maar de bal nu pardoes op de andere paal schoot. De spelers – Bart voorop – konden er eigenlijk wel om lachen. Het is toch ook wat makkelijker om vrolijk te zijn als je de drie punten mee naar huis neemt uiteraard.

    De pechvogel van de dag was Thijn. Hij was al met een lichte kuit blessure naar Veenendaal vertrokken die gedurende de warming up eerder verslechterde dan beter werd. Daardoor moest hij de hele wedstrijd vanaf de bank toe kijken. Hopelijk komt het komende week weer goed, zoals we ook Tom sterkte wensen die al langer met een nare knie tobt.

    Volgende week weer een uitwedstrijd, tegen AFC Quick. Zonder publiek, dat wel…