• Vandaag als toetje van het najaarsseizoen nog een oefenwedstrijd tegen Woudenberg. Een ploeg die hoofdklasse speelt. Een laagvlieger daarin, maar toch…
    DEV had een vrij slappe warming up-, de keeper had zich verslapen en was door een medespeler van zijn bed gelicht….geen tekenen die erop wezen wat wel gebeurde: een scherp begin van de wedstrijd.
    In de eerste helft werd al snel duidelijk dat DEV ook hier weer de baas op het veld was. Een zwaar veld met diepe- zompige klei onder de groende zoden. Niettemin was het vooral Woudenberg die daar slordig op speelde, al werd dat ook wel afgedwongen door de niet aflatende druk van onze jongens. Een steekpass van Pieter kwam perfect aan bij de zeer goed spelende Emanuel die de 0-1 aantekende. Ik kan niet zeggen dat de keeper hier helemaal vrijuit ging, maar evengoed een mooie trap. Niet veel later ging het over links en gaf Emanuel hier de assist op Maurits voor de 0-2.
    Na 25 minuten bracht Woudenberg met een soort ijshockey wissel maar liefst vier spelers tegelijk in en ging het bij hen ook wat beter draaien. Zo kwamen er ook kansen voor ons doel. Felipe liet zich bijna verschalken door een bekeken bal die op weg was naar de kruising, maar had hier zijn safe van de dag voor bewaard. DEV pakte langzaam de grip weer terug op de wedstrijd. Dat leidde aan het eind van de eerste helft tot een vrije trap die Marcus voor zijn rekening nam. Marcus die misschien wel zijn beste wedstrijd van het seizoen speelde maar aan het eind helaas met een kuit blessure moest uitvallen. Zijn goede vorm kwam aan het licht in de vrije trap. Hij had gezien dat de keeper net iets te ver voor zijn doel stond en schoot hem vanaf links-, buiten de zestien met een fenomenale trap over de keeper in het doel: 0-3.
    De tweede helft had niet het niveau van de eerste, maar DEV kwam eigenlijk ook niet in de problemen. Er waren nog mooie momenten zoals een mooie rush van Emanuel over de ad van het veld dat uitmondde in een schot dat net over ging. Een paar mooie aanvallen over de flanken, maar het werd allengs wat slordiger. Had natuurlijk ook te maken met het zware veld. Toch was de goal waar ik als coach het meest trots op was juist in deze fase van de wedstrijd: Maurits kreeg een mooie steekpass van Pieter-, nam aan en zette in één moeite zijn tegenstander met een schouderduw opzij om vrij voor de keeper binnen te kunnen schuiven. Ik ben er trots op omdat we juist dit aspect van het spel de laatste tijd vaak getraind hebben. Mooi als het er dan zo uit komt. 0-4 was ook de eindstand. Een wedstrijd die het mooie najaarsseizoen in stijl afsloot. Het team heeft het goede niveau van begin tot het eind volgehouden. Een blik op de voetbal app leerde bovendien dat we uiteindelijk niet alleen moreel, maar ook in de stand kampioen zijn geworden. Volkomen terecht: want wij waren de beste. Jammer dat we ons niet hebben kunnen meten met TOV want dat was de grootste concurrent.
    In januari gaat het verder. Althans met de training, want met corona in het land blijft het onduidelijk hoe het met de wedstrijden gaat. Ik wens iedereen van DEV hele fijne feestdagen!