• 5 wedstrijden; 15 punten. 38 doelpunten voor; 5 tegen. Op basis van de statistieken kan je rustig zeggen dat de JO15-1 met grote overtuiging de 1e fase heeft gewonnen en dus verder zal gaan bekeren. Heel leuk voor de jongens om eens wat te vieren te hebben, na een vorig seizoen met veel verliespartijen.
    Toch was deze laatste partij niet echt helemaal overtuigend… ’t Goy had voor de aftrap ook zelf nog een kans om over ons heen te gaan, aangezien zij pas twee wedstrijden gespeeld hadden en nog wat inhaalwerk tegoed hebben. En dan een wedstrijd op echt gras. Een grasmat die goed past bij de ietwat idyllische aanblik van de locatie die zo op een oude schoolplaat van Cornelis Jetses zou passen. Voor mannen van de leeftijd van Jos en ondergetekende maakt alleen de geur van vers gras al endorfines vrij, maar deze generatie spelers trekt er vaak maar een vies- en afkeurend gezicht bij. En het kwam zeker niet alleen door dat gras, maar over-all was het een beetje moeizame wedstrijd. Nu we de beste van de vijf tegenstanders troffen verviel ons team hier en daar in oude gewoontes die we liever niet op het veld zien:
    Wilde- blinde trappen op goed geluk naar voren. Weinig druk op het royaal vrijlopende middenveld…
    Tegelijkertijd liet DEV bij vlagen wel zien over capabele spelers te beschikken. Ik noem er een paar in het bijzonder: Ole, van wiens dribbels zeker in de eerste helft dreiging uitging. Manuel ook een goede helft achter Ole. Ole was trouwens de eerste die op het scorebord kwam nadat Hugo de bal perfect achter de verdediging had gelegd. Het middenveld was in de eerste fase aan het zoeken naar een adequaat antwoord op de 4-4-2 formatie waarmee ’t Goy was aangetreden, één van de redenen dat er middenvelders van hen vrijkwamen.
    Toch kwam de thuisploeg niet echt tot grote kansen in dit eerste bedrijf. Integendeel: de score werd nog uitgebouwd door centrale verdediger Sjoerd tot 0-2. Boudewijn zorgde door een sublieme safe op een vrije trap voor dat we zo ook de rust konden bereiken.

    Des te vervelender om meteen na de rust de aansluitingstreffer toe te staan door een speler werkelijk geen strobreed in de weg te leggen in zijn doortocht naar het doel en zijn schot van dichtbij: 1-2. Je voelde aan alle kanten dat ’t Goy nu het momentum rook en zo was het voor DEV ook even overleven en herpakken. Dat begon pas echt te lukken toen Stan zijn goaltje meepikte en het 1-3 werd. Stan had zeker geen gemakkelijke middag en leek een beetje op zoek naar zijn goede vorm van de afgelopen weken. Zo kwamen er veel kansen voor hem, Mats en anderen van het soort waarvan je je afvraagt: waarom drukken ze nou niet gewoon af?
    Toch werd de score verder vergroot toen Mats eigenlijk een verkeerde keuze maakte in een pass van achteruit: rechts bij Silvijn (die voor de gelegenheid op rechtsvoor was gaan spelen) lag de ruimte, maar de bal ging naar links. Een explosieve sprint van Stan zorgde voor behoud van de bal waarin hij het overzicht behield en Silvijn een niet te missen kans bood: 1-4.
    En toen nog de mooiste goal van de middag: Mats van alleen op de keeper af – kijken – rust houden en een magistraal schot over hem heen: 1-5.
    De tegenstander was inmiddels dusdanig van alle illusie beroofd dat er nog een gefrustreerde overtreding op Boudewijn werd gemaakt die ertoe leidde dat de trainer van de boosdoener hem meteen naar de kant haalde. Een sportief gebaar dat verder paste bij de sfeer van de wedstrijd op dat gebied. Sylvan voor het eerst ook nog even te zien op de voor hem exotische positie van linksbuiten. In de tweede fase hopen we zo weer met een volledig fitte selectie te kunnen starten.
    Kijken welke balletjes de KNVB voor ons gaat trekken voor de tweede fase…
    Maar voor het moment koesteren we onze welverdiende en overtuigende eerste plek!