• Een eerste kans om in de nieuwe samenstelling te voetballen moet je natuurlijk meteen aangrijpen. Een goed idee dus van de nieuwe 15 en 16 1. Door een misverstand bleek het hoofdveld niet vrij en dus weken we uit naar de weelderige grasmat van veld 3 – net voordat die door kundige handen van de gemeentelijke groenvoorziening een zomerse opknapbeurt zou gaan krijgen.
    De 15 -1 startte niet slecht aan de wedstrijd met nieuweling Julian in de basis op het middenveld en een duidelijke opdracht om bij balbezit tegenstander het veld compact te houden, Snelle- handige spelers als Bennie en Koen kennen wij immers maar al te goed – zijn ook wel eens met ons mee geweest dus we wilden de gevaarlijke solo acties die zij aan de dag kunnen leggen meteen onschadelijk kunnen maken. Die opdracht kwam in de eerste helft heel aardig tot zijn recht ook nadat na een kwart wedstrijd de andere nieuwkomers Zwe, Sylvan en Manuel op de rechterkant erin kwamen. Zo maakte de 15-1 het moeilijk voor hun oudere collega’s om kansen te creëren. Wat echter niet betekende dat er niet gescoord werd. Maar die goals kwamen toch vooral door onhandigheid en soms ook wel wat geklungel in de voortzetting als de 15 een keer zelf balbezit had. Eerlijk is eerlijk: de jongens van de 16 zetten hoog druk en riepen daardoor ook wel het één en ander aan fouten over de 15 af, maar de 4-0 die bij het rustsignaal op het bord stond riep toch vooral chagrijn af over het eigen presteren.
    In de rust moesten we weer daarom even op zoek naar het goede gevoel. En dat goed gevoel kwam er hoewel de 16 de productie in die tweede helft zelfs nog wat ophoogde met vijf treffers die bovendien veel meer aan hun eigen goede voetbal konden worden toegeschreven dan aan gepruts aan onze kant. Maar wat het humeur zeker hielp is dat er ook een stuk meer kansen van onze kant te noteren waren. Waren we in de eerste helft niet verder gekomen dan een grote kans voor Stan, nu werd het aanvalsspel een stuk veelbelovender. Bij de stand 6-0 was het Mats die de eerste treffer van de 15 voor zijn rekening nam. Hij was er in de tweede helft ingekomen om meteen veel op te eisen en het spel naar zich toe te trekken. Olivier was van linksachter naast Stan in de spits komen te staan en werd met zijn snelheid een paar keer gevaarlijk.
    De wedstrijd werd zo opener waardoor de 15 wel een stuk van die compactheid van de eerste helft had ingeboet, wat de weg naar ons doel een stuk toegankelijker maakte maar in ruil daarvoor zelf ook kon creëren. Toen het inmiddels al 8-1 stond kwam Julian nog met een mooie goal van afstand op de proppen. En bij 9-2 maakte Stan de stand nog iets draaglijker met een mooie- geheel zelfgemaakte goal en bracht de eindstand op 9-3.
    Vermoeidheid was alom te zien in die laatste fase, want we hadden zo maar 2x40 minuten gespeeld, toch 10 minuten langer dan de jongens van beide teams gewend waren. Ook goed voor de conditie dus, zo’n vriendschappelijk potje.
    Verder geeft deze wedstrijd voor ons genoeg aanknopingspunten geeft om verder te gaan bouwen en me dunkt dat dat bij onze vrienden van de 16 niet anders zal zijn, ondanks – of dankzij - de toch wel grote uitslag.
    We gaan het zien!