• Een kort verslag van een avond wedstrijd tegen onze oude bekenden van VSC uit Utrecht tegen we we al sparden toen het net weer mocht rond de eerste lockdown met de 14-1. Een team dat zich inmiddels heeft verrijkt met een paar nieuwe spelers en ook enkele flink uit de kluiten gewassen knapen mee had genomen. Dat neemt niet weg dat DEV qua veldspel een klasse beter was.
    Zeker in de eerste helft waren er veel kansen; de eerste al in de eerste minuut toen Maurits alleen voor de keeper werd gezet. Kort daarop draaide Marcus fraai weg om uit te halen maar mikte naast. Pas in de twintigste minuut kwam er een klein kansje voor de bezoekers maar daar bleef het in die eerste helft ook bij. Regelmatig in dat eerste bedrijf liet DEV goed voetbal zien met mooie combinaties maar wel op het gedeelte van het veld waar het niet te halen valt. Die laatste beslissende pass was toch vaak onzuiver; of voor de keeper of voor de achterlijn. Het was al met wel een beetje een demonstratie van ineffectief voetbal.
    We moesten dan ook tot in de tweede helft wachten voor de eerste treffer. Daarin kwam de assist nota bene van de voet van keeper Felipe die Jip wegstuurde die ook nog het geluk had dat de keeper deze keer bleef staan (wat ook aan geeft dat de bal precies op maat was) Jip kwam, zag en overwon met een fraaie treffer.
    Maar bij die ene treffer bleef het ook. Het werd echt wat matiger die tweede helft. De vermoeidheid sloeg toe waardoor de linies ver uit elkaar kwamen te spelen en het spel slordiger werd.
    Een zeer mager resultaat ten opzichte van de veld verhouding was het resultaat.
    Toch waren er voor ons trainers ook opbeurende dingen: we zagen bij een aantal spelers al meer stevigheid in de persoonlijke duels. We zagen hoe Marcus en zeker ook Estelle speelden alsof ze zaterdag door scheidsrechtelijke omstandigheden minder minuten hadden gekregen (wat ook zo was…): bevlogen en energiek. En hoe de sfeer in het team goed was – wel een klein beetje op het hautaine af – zo van: ‘’ we gaan die 1-0 toch niet meer uit handen geven… Nou ja, goed voor het zelfvertrouwen zullen we maar denken.
    We zullen het nodig hebben, komende zaterdag.
    Dan wacht een zware kluif, thuis tegen OSM.