• Overtuigende oefenwedstrijd O14-1

    Op deze mooie nazomer woensdag avond trad de O14-1 aan tegen het CDW dat geleid werd door de oom van Marcus. Een kort verslag van deze mooie pot:
    Het is voor mij nu al duidelijk hoe louterend het is geweest om in de zomer door te voetballen. Je ziet hoe goed de jongens in dienst van het team leren spelen-, hoe goed ze de opdracht met elkaar leren uitvoeren en toch ook hoe makkelijk ze elkaar af en toe weten te vinden. Mijn verwachting is dat ze dit seizoen echt een mooie stap gaan maken, al helemaal als eer een aantal aan de voetbalschool zouden gaan deelnemen. Waarvoor ik dus nog maar eens propaganda maak.
    Al vrij snel na het eerste fluitsignaal zagen we het dominante spel weer terug dat ons ook afgelopen zaterdag de overwinning had gebracht. DEV was echt een stuk beter. En dat terwijl een aantal van de jongens van de tegenpartij flink uit de kluiten waren gewassen. Dat intimideerde onze spelers geenszins. Integendeel: ze maakten zichzelf groter door hun spel en inzet, zoals een kat zijn rug optrekt als er gevaar dreigt. Stiekem zag je ze genieten, hoe ze die grote knapen eigenlijk een beetje op hun beurt intimideerden, hoewel die soms toch echt een kop groter waren.
    Toch kwamen er maar weinig echte kansen. Maurits had er één, aan het begin van de wedstrijd. Maar verder was het een eindeloos gebrei aan de rand van de zestien, alsof ze helemaal vergeten waren dat het doel van het spel is om de bal in dat netje te doen belanden.
    Mees T. was het op enig moment zat en loste gewoon maar eens op goed geluk een afstandsschot. Dat belandde op de lat en kwam pardoes in de voeten van Thijn die perfect inschoot.
    In de rust hadden we het er toch maar eens over: moesten we het niet eens wat vaker proberen?
    En zo geschiedde: de tweede helft telde veel meer doelpogingen dan de eerste. CDW kwam eigenlijk nauwelijks toe aan zelf aanvallen. Van al die pogingen ging er uiteindelijk maar ééntje in: van de voet van Milan: 2-0

    Tsja en het is een oefenwedstrijd, dus dan mag je als coach ook een beetje experimenteren met de opstelling. Zo stond er op het eind een fantasie verdediging met jongens die niet helemaal gewend zijn om op die plek te spelen. Daarom reageerde ze net niet helemaal adequaat op een doorgeschoten bal, waardoor de gasten de ere treffer konden aantekenen.
    2-1 was een schamele uitslag voor het krachtsverschil vond ik, maar toch keken we allemaal tevreden terug op deze ‘amistoso’. Op naar zaterdag, voor de tweede bekerwedstrijd!