• Uit tegen Vriendenschaar uit Culemborg. Je merkte aan de jongens op de heenweg al wel dat dit toch wel een beetje een Angstgegner voor hen was. Een bekende uit de O13 tijd waarin ze nog onthouden hadden dat hier spelers rondliepen die niet vies waren van een duelletje meer of minder en de grens opzoeken.
    En de sterren leken nog minder gunstig te staan toen Jorrit lijkbleek en beroerd uit de auto was gestapt en alweer huiswaarts ging voordat de warming up was begonnen. Beterschap!
    David maakte de lappenmand nog groter toen bij de warming up al bleek dat hij teveel last had van zijn knie. Verstandig genoeg wilde hij zelf ook op de bank blijven.
    Om de zaak nog verder te bemoeilijken bleek centrale Sjoerd zijn voetbalschoenen te hebben vergeten. Gelukkig bleek één van onze reserves; Berend dezelfde schoenmaat te hebben en zo kon Sjoerd toch in de basis beginnen. Een extra logistieke complicatie in het wisselbeleid, want zo ontstond er een niet geheel ongrappig gedoe met schoenwissels in onze dugout wat verbaasde en geamuseerde blikken opleverde bij wat thuispubliek die dat vanachter het hek kon gadeslaan. Die moeten wel hebben gedacht: “Zal wel een behoorlijk armlastige vereniging zijn dat ze elkaars schoenen moeten gebruiken… “.

    Enfin het schoenengedoe kon natuurlijk ook niet worden aangewend als een excuus voor de toch wel riante en schrijnende nederlaag: met 6-0 op je broek krijgen daar zit niemand op te wachten.
    Wij als trainers moeten ons dan vragen stellen als : “Zijn wij morgen nog wel trainers???” Van witte zakdoekjes en boze supporters die op de parkeerplaats van DEV op zouden wachten hadden wij als trainers ook niet opgekeken…
    Maar er is een keerzijde.
    Klinkt gek, maar alles bij elkaar was het helemaal niet zo’n slechte wedstrijd van onze kant. Zeker de eerste helft niet. DEV liet zich regelmatig op de helft van de tegenstander zien-, creëerde ook kansen en kon zich eigenlijk heel aardig meten met hetgeen wat de tegenstander liet zien. Hoewel zij er twee/ drie spelers bij hadden lopen die er echt boven uitstaken en in feite het hele team op sleeptouw namen. Uit die hoek kwam ook een vroege goal – ook omdat wij diegene iets te vrijelijk lieten draaien en schieten.

    Daarna toch nadrukkelijk kansen voor DEV en zelfs een goal van Mats die in ieders overtuiging – behalve die van de man die er over ging – onterecht werd afgekeurd wegens buitenspel. Het effect was dat Mats – die misschien wel zijn beste wedstrijd speelde van het seizoen – zich op een gegeven moment zo liep te ergeren dat hij tegen zichzelf aan het voetballen was en mocht afkoelen op de bank. 1-1 en je hebt een andere wedstrijd…
    Maar zo liep het niet. Ondanks Tom op rechtsachter die het in de eerste helft opnam tegen hun vedette: de nr. 5 (tevens aanvoerder). Dat deed Tom zodanig effectief dat nr. 5 in de tweede helft prompt aan de andere kant was gepositioneerd. Ondanks Silvijn die het de gehele wedstrijd volhield en met veel bravoure, energie en elan de duels aanging. En met Tieme die eigenlijk met de wedstrijd beter gaat voetballen, wat haast niet past bij zijn bescheidenheid. Ondanks Berend en Ole die samen met Jeroen en eerst Hugo een middenveld vormden dat al een stuk hechter oogde dan die linie verleden week deed. En met Victor die de eerste helft het heel aardig deed op de rechterflank. Stan S. had nog bijna succes met een vrije trap waar de muur op een krappe vier meter was gepositioneerd, wat hem niet belette hem nog bijna in de kruising te deponeren.
    En dan noem ik nog Olivier die wat minder zichtbaar was maar zich wel bleef geven. Stan S die de eerste 20 minuten van de tweede helft alweer kon spelen en een paar mooie dingen liet zien in de verdediging. En uiteraard Boudewijn. Als je als keeper zes keer moet vissen is het logisch dat je een beetje pips van het veld loopt, maar bij geen van de goals kon je zeggen dat het zijn schuld was.
    Allemaal complimenten en dan toch zo’n eclatante nederlaag. Er zaten onberispelijke doelpunten bij maar ook een paar waar de VAR naar mijn smaak onherroepelijk op had aangeslagen. Een goal na een handsbal gevolgd met een duwfout en een penalty die eigenlijk buiten de zestien als vrije schop had moeten worden genomen.
    Nou ja, leuk is anders.
    Maar gelijk John Heitinga kunnen we oprecht zeggen: we zien er toch groei in...
    Wis en waarachtig en ik herhaal de woorden die ik al opschreef na de wedstrijd tegen hercules: als we zo doorgaan komen de punten vanzelf een keer.